Oresteia: wraak is belangrijk

Wij zijn met de klas (4VWO) naar de theatervoorstelling ‘Oresteia’ geweest. Dit was voor het vak CKV. De voorstelling werd opgevoerd door de theatergroep NNT. NNT staat voor het ‘noord Nederlands theater’. De groep bestaat al 25 jaar en is nu onder leiding van Ola Mafaalani. Wij zijn met een groep met de trein naar Amsterdam gegaan en toen gingen we lopen naar de Stadsschouwburg. De Stadsschouwburg vind ik zelf erg mooi en indrukwekkend. Dit komt vooral door de mooie ballonnen en de grote ruimte. Het belangrijkste onderwerp in dit stuk is wraak, dit is ook een duidelijk motief. De wraak wordt geuit in het feit dat wanneer iemand boos is op een ander hij of zij vermoord word.


Het verhaal speelt zich af ongeveer rond 1200 voor Christus. Een wachter zit op het dak van het paleis van Agamemnon, hij ziet het vuursignaal wat betekend dat de oorlog in Troje voorbij is. De wachter gaat het nieuws aan Klytaimnestra vertellen, zij is de koningin van Argos. Agamemnon is de koning van Argos. Terwijl hij aan het vechten was in de oorlog, was Klytaimnestra de baas. Zij heerste samen met haar minnaar, Aigistheus. Klytaimnestra doet alsof ze blij is, ze is namelijk nog steeds boos over het feit dat Agamemnon haar dochter heeft vermoord als offer. Wanneer Agamemnon aankomt per boot, vermoord Klytaimnestra hem. Dit doet ze omdat ze hem net kan vergeven dat hij haar dochter heeft geofferd, dit is dus een duidelijk motief namelijk wraak. Nu nemen Klytaimnestra en haar minnaar Aigistheus officieel de macht over. 7 jaar gaan voorbij en dan komt Orestes terug in Argos. Orestes is de zoon van Agamemnon en Klytaimnestra. Elektra is de zus van Orestes. Zij gaat naar Orestes en verteld dat Klytaimnestra hun vader heeft vermoord. Orestes is niet blij en gaat naar Klytaimnestra en Aigistheus. Vervolgens vermoord hij ze allebei. De wraakgodinnen zijn woedend en veroordelen Orestes. Ze vinden dat hij dood moet. Een god, genaamd Apollo, schiet Orestes te hulp. Orestes had hem gevraagd om vergiffenis, Apollo gaat hem helpen om niet ter dood te worden veroordeeld. Voor de veroordeling moet Orestes naar de rechtbank. Orestes wordt vrijgesproken. De furiën zijn de halve godinnen van de hel. Zij zijn ook wel het volk. Uiteindelijk weet Athene de Furiën te verzoenen door hen een altaar in de stad Athene te beloven. Ze heten vanaf dat moment “Eumeniden”. De eindeloze keten van wraak op wraak is ten einde.


In het stuk wordt er veel gezongen, dit doen ze om de spanning op te bouwen. De kleding die de personen droegen vond ik minder toepasselijk, maar ik snap de keuze wel. Het is namelijk een oud verhaal met een moderne twist. Aan het einde van het stuk is dit goed te merken, het volk verandert namelijk van heel stil en verlegen naar een soort rockband. Dit doen ze om te vieren dat ze vrij zijn. Door de moderne twist in het verhaal denk ik dat het doel van deze voorstelling was om het publiek te amuseren. Ook wilden ze graag iets moois laten zien, esthetisch doel. Dit deden ze erg goed door de muziek. Het decor paste goed bij het stuk. Je kon goed begrijpen wat het volk was, door de bepaalde kleren en de bepaalde danspassen op de muziek. De goden kon je herkennen doordat ze op een verhoging zaten, als het ware in de lucht met witte kleding.


In mijn beleving was dit een apart toneelstuk. Ik wist waar het stuk over ging, doordat ik samen met een groepje er een strip van moest maken. Dit was duidelijk in mijn voordeel, omdat het stuk eigenlijk wel moeilijk te volgen is. Wat ik interessant vind aan dit stuk is dat uiteindelijk het volk Orestes wel vergeeft, terwijl hij Klytaimnestra en Aigistheus wel vermoord. Wat ik ook leuk vind is dat er een moderne draai in zit, dit wordt versterkt doordat de karakters andere namen hebben in het stuk. Klytaimnestra is bijvoorbeeld Klyt geworden. Al met al vind ik dit stuk niet zo geschikt voor mijn leeftijd maar voor een iets oudere leeftijdsgroep zou ik het stuk wel kunnen waarderen.