Algemene informatie
Auteur: Arion, Frank Martinus
Jaar uitgave: 1973
Uitgeverij: De Bezige Bij
Plaats: Den Haag
Aantal pagina's: 393
Genre: psychologische roman
Thema’s: Curaçao, misdaad,
vriendschap
Auteur
Frank Martinus Arion is op 17 december 1936 geboren op
Curaçao. Toen hij 2 jaar oud was verhuisde hij naar Aruba omdat zijn vader daar
een baan had. Later is hij samen met zijn zusje terug gegaan omdat zijn moeder
en zijn andere zusje overleden waren bij een verkeerongeluk. Terug in curaçao
is hij samen met zijn zusje opgevoed door zijn oma. Op zijn 18e
verhuisde hij naar Nederland.
Hij is een Nederlands-Antilliaanse schrijver, dichter en
taalwetenschapper. Hierdoor promootte hij zijn eigen taal en eigen cultuur.
In 1957 gaf hij zijn
eerste gedichtenbundel uit. In de jarenzestig is hij terug gegaan naar de
Antillen, maar tien jaar later weer naar Nederland om zijn studie af te maken. In
1992 werd Arion geridderd, maar in 2008 gaf hij het lintje terug aan de Staat
der Nederlanden omdat hij vond dat Nederland bezig was met 'rekolonisatie'.
Het boek dubbelspel dat uitkwam in 1973, is het beste boek
van hem geworden. Dit was zijn eerste echte roman.
Recensie
Het boek dat de openbare bibliotheek weggaf ter gelegenheid
van de actie Nederland Leest. Of deze keus nu zo gelukkig is… Het is een traag
verhaal waarin langzamerhand de spanning wordt opgebouwd. Er spelen zich veel
zaken onderhuids af. Voordat een beetje duidelijk wordt wélke zaken dat zijn
ben je al een eind verder in het verhaal. Het is maar de vraag of mensen het
geduld op kunnen brengen tot zover door te lezen. Persoonlijk vond ik het mooi,
ik heb het met plezier gelezen waarschijnlijk ook omdat ik wel van 'trage'
boeken hou.
Het hele verhaal speelt zich af op één dag, ogenschijnlijk draait
het om een partij domino zoals de hoofdpersonages elke zondag doen. Het domino
spelen is voor alle vier een verslaving. Ze kunnen niet zonder de zondagse
partij onder de verkoelende tamarindeboom van Boeboe Fiel.
Maar het gaat niet alleen om het spel maar ook om de
onderlinge verhoudingen.
De spelers zijn:
De trotse Manchi
Sanantonio, deurwaarder, met zijn mooie vrouw (die gestudeerd heeft) en het
prachtige huis dat hij eigenhandig gebouwd heeft, bovenop een heuvel, zodat
iedereen het kan zien liggen.
Boeboe Fiel, taxichauffeur,
die onderaan de heuvel woont, in een rommelig krakkemikkig huis met vrouw en
zeven nog thuiswonende kinderen. De man die het niet zo nauw neemt met trouw
zijn aan zijn vrouw Nora. De man die zijn geld aan drank opmaakt waardoor Nora
zich in allerlei bochten moet wringen om aan eten, kleding en dergelijke te
komen. Zij moet zichzelf af en toe zelfs verkopen om toch aan de noodzakelijke
spullen te komen. Vaak gaat zij dan naar Chamon Nicholas de derde dominospeler
die graag met haar vrijt. Hij bezit enkele kleine woningen waar de overige
dominospelers geen weet van hebben (behalve Nora). Chamon is de enige niet
Curaçaoenaar maar woont er al vijfentwintig jaar. Toch wordt hem dat af en toe
nog onder de neus gewreven. En dan is er nog Janchi Pau, die een zeer innige
relatie heeft met Solema, Manchi's vrouw.
Het lijkt bijna een soap maar langzamerhand wordt uit de
doeken gedaan waarom alles is zoals het is.
De dag begint al vreemd voor iedereen.
Boeboe Fiel wordt met een enorme kater wakker terwijl hij de
vorige avond absoluut niet van plan was te gaan drinken. Na een klant naar de
hoerenbuurt te hebben gebracht vroeg deze om op hem te wachten. Dromend van het
geld dat hij daarmee zou verdienen deed hij dat. Zijn zoon had schoenen nodig,
zonder schoenen kon hij niet naar school en de jongen kon goed leren, was de
belofte van de familie. Maar de taxiklant had lang werk en bleef maar weg. Een
prostituee koos Boeboe als de man waarmee ze haar verjaardag wilde vieren en
Boeboe had de avond van zijn leven. Hij werd wakker met een kater maar kon de
avond niet uit zijn hoofd zetten… deze vrouw had een gevoelige snaar bij hem
geraakt.
Zijn vrouw daarentegen zat erg verlegen om geld, ze heeft
Boeboes zakken nagezocht en vond geen geld. Haar zoon móest schoenen hebben en
haar hoop was gevestigd op Chamon.. hopelijk kon ze onder het dominospel zijn
aandacht trekken.
Janchi Pau is in gedachte bij Solema, die elke zondagochtend
naar hem toekomt. Zij is de vrouw voor hem, zij stimuleert hem, ze levert
ideeën waar hij wat mee kan. Hij zou zijn huis afbouwen zodat zij met haar twee
kinderen bij hem kon komen wonen. Hij wist hoe zij elke keer weer vernederd
werd door Manchi. En Manchi… droomt ervan om rechter te worden, zich nog meer
boven de mede dominospelers te verheffen. Hij wil eigenlijk vertellen dat hij
zijn vrouw betrapt heeft met een rechter, tijden geleden… (Janchi weet dat)
Maar hij wil geen gezichtsverlies lijden en al helemaal niet vertellen hoe hij
haar aantrof.. op de grond! Dát is voor hem erger dan dat zijn vrouw vreemd
ging. Het feit dat zij als een, in zijn ogen, goedkope hoer op de grond lag is
een vernedering. Hij met zijn huis met acht kamers… en zijn vrouw ligt buiten
op de grond! Vanaf die tijd vernedert hij haar, waarom zijn vrouw het deed wil
hij niet weten.
En dan begint het dominospel…
Aanvankelijk laat het zich aanzien als een gewone partij, in
een lome sfeer gespeeld. Maar Boeboe speelt slecht evenals Manchi. Chamon en
Janchi hebben gouden stenen die dag, ze voelen elkaar perfect aan en winnen de
ene na andere partij… Dit zet alle zaken op scherp. De enige bindende factor
tussen de heren is het spel, ze zijn geen vrienden van elkaar. De mannen
spreken zich scherper tegen elkaar uit, moeten keuzes maken voor of tegen wie
zij zijn. Met welke spelers ze meegaan in hun opmerkingen en welke niet zonder
zichzelf te verraden.
De sfeer wordt broeierig, de spanning stijgt… Ondertussen
speelt zich bij de vrouwen Nora en Solema ook het een en ander af en
langzamerhand voert alles tot een climax die onherroepelijk ieders leven zal
veranderen.
Van elke personage krijg je te lezen wat er in hen omgaat,
waarom zij dingen zeggen, dingen erger maken of afzwakken… Dat vond ik
persoonlijk het mooie van het verhaal. Het knappe is dat je van ieder personage
kan begrijpen waarom hij of zij zo handelt. Er wordt geen oordeel geveld, er
worden alleen maar visies getoond, de heersende sfeer op Curaçao, de leefwijze,
de politiek, de invloed van Nederland op het leven in Curaçao, het waarom van
handelen of niet handelen van de Curaçaoenaars.
Erg knap om dit allemaal weer te kunnen geven in deze vorm.
Frank Marinus Arion, Dubbelspel. Dit boek kreeg men gratis
bij de Openbare bibliotheken
Samenvatting
In het dorpje Wokota (een buitenwijk van Willemstad) op het
eiland Curaçao spelen vier mannen een potje domino. De vier vrienden Boeboe
Fiel, Manchi Sanantonio, Chamon Nicholas en Janchi Pau komen hiervoor iedere
zondag bij elkaar op het erf van taxichauffeur Boeboe Fiel.
Boeboe heeft zijn
geld verloren met een kaartspel en de nacht doorgebracht met de hoer Micha in
Campo Alegre. Hij wordt waarschijnlijk gekozen tot voorzitter van de Curaçaose
Vakbond van Taxichauffeurs omdat hij heeft voorkomen dat bussen de taxiritten
op het eiland over zouden nemen. Door het geldverlies kan Boeboe's vrouw Nora
geen nieuwe schoenen kopen voor hun zoontje Ostrik. Ze heeft al tien gulden
gekregen van de doodgraver, Diego, maar ze komt nu nog vijf gulden tekort. Nora
zal nu het geld van Chamon, waar zij een verhouding mee heeft, moeten lenen.
Manchi, een
vijftigjarige neger en deurwaarder van beroep, wil graag toetreden tot de loge
van Vrijmetselaars. Dit betekent wel dat hij de traditionele dominospelletjes
met zijn vrienden op moet geven. Op een zondag in november komen de vrienden
wederom bij elkaar voor het dominospel. Om de score bij te houden worden de
punten geteld in damesschoenen. Degene die het eerste tien punten heeft en meer
dan vijf punten voorligt op de tegenpartij, geeft de verliezers een paar
schoenen. Eigenlijk stamt dit gebruik uit de slaventijd, maar voor de grap
wordt dit gebruik vandaag letterlijk uitgevoerd. Voor dit doel verft Manchi
tien paar schoenen van zijn vrouw, Solema, zwart. Al vier jaar lang herinnert
hij zijn vrouw aan haar overspel met een jonge rechter. Manchi betrapte hen en
eiste dat de rechter vijf gulden aan hem betaalde; het gebruikelijke loon van
een inlandse hoer. Daarna moet Solema hem elke dag vijf gulden betalen. Manchi
is eigenlijk wel trots op zijn vrouw maar op deze manier probeert hij haar toch
klein te houden. Solema is sinds enkele weken verliefd op de visser Janchi en
na een vrijpartij vraagt hij of ze bij hem wil intrekken. Solema krijgt mede
hierdoor haar zelfrespect weer terug.
De twee duo's
Manchi/Boeboe en Janchi/Chamon zijn goed tegen elkaar opgewassen. Echter deze
keer is Boeboe nog erg vermoeid van zijn nachtelijke avontuurtje. Hierdoor
winnen Chamon en Janchi ronde na ronde. Eén ronde wordt zelfs gewonnen met vier
dubbelspelen! Dit is een absoluut wereldrecord. Gedurende het spel wordt vooral
gepraat over vrouwen en politiek. Janchi heeft er geen vertrouwen in dat er
ooit een zwarte een belangrijke positie zal bekleden op het eiland. Boeboe
ontgaat intussen niets van het opmerkelijke gedrag van zijn vrouw. Nora
probeert steeds de aandacht van Chamon te trekken. Chamon heeft echter besloten
om zijn relatie met Nora stop te zetten, omdat hij bang is dat Boeboe erachter
zal komen. Chamon en Janchi gaan steeds beter en sneller spelen. Boeboe en
Manchi moeten accepteren dat hun schoenenbezit groeit zonder zelf ook maar één
ronde te winnen. Boeboe verdenkt de tegenpartij van verraad, omdat ze ook geen
rum meer willen drinken. Intussen besluit Nora dat ze de vijf gulden aan Solema
zal vragen. Solema neemt op haar beurt het besluit om bij Janchi in te trekken.
Als Nora naar het huis van Solema vertrekt, beseft Boeboe opeens dat hij zijn
vrouw niet kan missen. Solema geeft Nora de vijf gulden, die ze eerder die dag
verzuimd had aan haar man te geven. Als Nora terug komt schrikt ze van de
enorme toeloop bij het dominospel. Er is zelfs een verslaggever van de radio
die bericht over de vier dubbelspelen. Nora deelt weer rum rond onder de
belangstellenden. Helaas is er te weinig en is ze genoodzaakt Ostrik naar de
kruidenier te sturen om van zijn schoenengeld meer rum te gaan halen. Het
dominospel eindigt uiteindelijk in tien-nul.
Nora krijgt eindelijk
de kans om, op het toilet in het washok, Chamon te spreken. Door de aanschaf
van de rum, heeft ze weer geld nodig. Chamon weigert haar geld te lenen. Boeboe
luistert het betreffende gesprek af en windt zich op over de manier waarop
Chamon zijn vrouw laat vallen. Boeboe gaat in zijn opwinding Chamon met een
krik te lijf. Uit zelfverdediging steekt Chamon hem vervolgens met een mes in
de borst. Boeboe is hierdoor op slag dood. Manchi vindt intussen thuis de
afscheidsbrief van Solema. De dubbele nederlaag, bij het dominospel en het
bedrog van zijn vrouw, is de aanleiding tot zijn zelfmoord. Hij schiet zich,
zittende aan zijn piano, met een kogel door het hoofd.
In het laatste
hoofdstuk duikt plotseling een ik-verteller op. Deze ik-verteller meldt dat
hij, in opdracht van de rechtbank, de aanloop naar de gewelddadige moord op
Boeboe moet onderzoeken. Daarnaast vertelt de ik-veteller dat Janchi en Solema
samen een aantal coöperatieve bedrijven hebben opgezet.
Mijn mening
In dit boek word veel informatie verteld over de Curaçaose
cultuur. Wat ik ik prettig aan dit boek vind is dat het boek een gesloten einde
heeft. (één persoon leeft nog een goed leven, een ander zit in de gevangenis en
twee zijn er dood.)
Wat ik minder prettig aan dit boek vind is dat het niet echt
duidelijk wat nou belangrijk voor het verhaal is en wat niet. Het was daardoor
ook onvoorspelbaar. Alles kwam heel erg onverwacht. dat maakte het ook wel weer spannend.
Ik vind dit boek eigelijk ook best wel apart en daardoor ook
wel weer erg origineel. Het boek is wel goed te lezen, het heeft niet extreem
moeilijke woorden.
Al met al vind ik dit boek zeker een aanrader.
Extra opdracht
Opdracht 1
2. Geef een omschrijving van het begrip ‘empathisch
vermogen’.
Empatisch
vermogen is het aanvoelen in andere en
het inleven in gebeurtenissen. Empathie betekend namelijk inlevingsvermogen.
Opdracht 2
|
|
|
Klopt het?
|
Want in de tekst staat dat…
|
1
|
Door het lezen van verhalen kunnen mensen zich beter
inleven in anderen.
|
Ja
|
Door het lezen van romans en poëzie kunnen mensen
zich beter inleven in anderen.
|
2
|
Door het lezen van gedichten kunnen mensen zich beter inleven in
anderen.
|
Ja
|
Door het lezen van romans en poëzie kunnen mensen zich beter
inleven in anderen.
|
3
|
Dat mensen zich beter in anderen
kunnen inleven, kun je zien aan hun gezicht.
|
Nee
|
Mensen die literaire fictie lazen scoorde het hoogst bij
tests op gezichtsuitdrukkingen doordat literaire fictie gelaagde
karakters beschrijft.
|
4
|
De proefpersonen kregen willekeurige teksten te lezen.
|
|
Dit is het eerste onderzoek dat een direct causaal verband tussen
literatuur en empathisch vermogen aantoont
|
5
|
In literaire fictie komen mensen met een meer ingewikkeld
karakter voor.
|
Ja
|
De onderzoekers denken dat dit komt doordat literaire
fictie gelaagde karakters beschrijft
|
6
|
In literaire fictie gedragen de personen zich onvoorspelbaar.
|
Ja
|
Bij populaire fictie is dit volgens de onderzoekers minder het geval,
omdat de hoofdpersonen zich een stuk voorspelbaarder gedragen.
|
7
|
Het was al bekend dat lezers van
literatuur een groter empathisch
vermogen hadden.
|
Nee
|
Dit is het eerste onderzoek dat een direct causaal
verband tussen literatuur en empathisch vermogen aantoont
|
8
|
Dit Amerikaanse onderzoek vertelt niets nieuws.
|
Nee
|
Dit is het eerste onderzoek dat een direct causaal verband tussen
literatuur en empathisch vermogen aantoont
|
9
|
Het is zeker dat empathische mensen meer literatuur
lezen.
|
Nee
|
’ Hierbij bleef echter onduidelijk of dit door de
boeken zelf kwam, of doordat empathische mensen simpelweg meer literatuur
lezen.
|
10
|
Het is hard nodig dat de waarde van literatuur wordt aangetoond.
|
Ja
|
De wetenschappers hopen met dit onderzoek de educatieve en
maatschappelijke waarde van
literatuuronderwijs aan te tonen. Dit vinden zij hard nodig
|
11
|
Een blijvend effect van het lezen van literatuur is niet
aangetoond.
|
Ja
|
het is onduidelijk of de lezers na 1 week of een maand
nog steeds het blijvende effect van meer empathisch vermogen hebben.
|
12
|
Alleen literatuur vergroot het
empathische vermogen van de mens.
|
|
maar plaatst toch enkele kanttekeningen.
|
13
|
De beschrijving van de gelaagde
karakters is het kenmerk van literatuur dat de
empathische vermogens versterkt.
|
Nee
|
Ook blijft het raadselachtig welke specifieke
eigenschappen van literatuur het inlevingsvermogen stimuleren.
|
Opdracht 4
Beste directie van het Vechtstede College,
Ik ben Aimée van Zelm. Ik ben 15 jaar oud en zit in klas 4
vwo. Ik vind dat er bij ons op school te weinig word gedaan aan de culturele
uitingen, zoals muziek, film en theater.
Wij moeten op school wel boeken lezen, maar ook daar mogen
wij niet vrij zijn in wat we lezen. Zelf ben ik niet zo’n grote lezer, ik doe
veel liever iets met muziek.
Muziek, films en theater voorstellingen komen uit heel de
wereld. Het is belangrijk om veel van de culturen in de wereld te weten. Door
muziek te luisteren of films te kijken, leer je dit op een leuke manier. Een
boek lezen is ook leuk maar afwisseling is belangrijk.
De effecten van de literatuur zijn hetzelfde als die van
culturele uitingen. Literaire schrijvers willen vaak een doel bereiken,
bijvoorbeeld hun lezers en kijkers bewust maken, ze overtuigen, of aanzetten
tot actie. Dit willen componisten, toneelschrijvers en filmmakers ook. Door culturele
uitingen inclusief literatuur verbreed je je empatisch vermogen.
Niet alleen ik denk hier zo over, maar ook medeleerlingen uit
mijn klas.
Mijn verzoek is om meer aandacht te geven aan culturele
uitingen en iets minder aan literatuur. Dit kan bijvoorbeeld al om niet alleen
in de onderbouw muziek te geven maar ook in de bovenbouw. Veel mensen vinden muziek,
film en theater leuk, alleen moeten dit nog ontdekken.
Met vriendelijke groet,
Leerling van het Vechtstede College.
Bron